Συνολικές προβολές σελίδας

.

Θέλετε να αποκτήσετε μια Ποντιακή λύρα ? Θέλετε έργο τέχνης ποιότητα και ποικιλία ? Τότε το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πατήσετε σε αυτό το σύνδεσμο ι να με πάρετε σε αυτό το τηλέφωνο . . . Επικοινωνήστε μαζί μου 6977220589

Το Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος

Το Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος, ή «Φάρος της Ανατολής» όπως χαρακτηρίστηκε, ήταν σχολείο της ελληνικής ομογένειας της Τραπεζούντας. Το σχολείο αυτό άρχισε να λειτουργεί κατά τους πρώτους αιώνες της τουρκικής δουλείας δεν ήταν όμως σε περίοπτη τάξη πλην όμως ήταν το μοναδικό σ΄ όλη τη περιοχή. Με το χρόνο όμως άρχισε και η αναγνώρισή του όπου και ονομάστηκε Φροντιστήριο. Σ΄ αυτό συνετέλεσαν περισσότερο οι Ηγεμόνες της Μολδοβλαχίας Μουρούζες και Υψηλάντες όπου στις αρχές του 18ου αιώνα, ενθυμούμενοι την καταγωγή τους, άρχισαν να το επιχορηγούν οικονομικά για την γενικότερη ανύψωσή του. Το όνομα Φροντιστήριο φέρεται να έλαβε περί το 1682.

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Παρουσίαση του νέου Βιβλίου " Τα κομνηνά της Ξάνθης"

Ο Τάσσος Κοντογιαννίδης σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου του Βιβλίου με τίτλο :

    " Τα Κομνηνά της Ξάνθης "
την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011 και ώρα 18 .30  στην αίθουσα της ΕΣΗΜΕΘ στιν οδό στρατηγού Καλλάρη 5 ( πλησίον Λεθκού Πύργου).


Για το βιβλίο θα μιλήσουν, οι Παντελής Σαββίδης, δηοσιογράφος της ΕΤ3, Γαβριήλ Λαμψίδης, δημοσιογράφος και ο συγγραφέας του. 
Συντονίζει ο Σάββας Καλεντερίδης, γραμματέας της Ευξείνου Λέσχης Αθηνών.








Με τιμή,
Τάσος Κοντογιαννίδης 



Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

10 αγαπημένα δίστιχα του Γιάννη Κουρτίδη


Αμον τα φύλλα ας σο κλαδίν ντο ρούζ'νε απ'έναν - έναν,
αέτσ' ρούζ'νε τα δάκροπά'μ και ζωγραφίζ'νε εσένα

Οντες κάθεσαι και χτενί'είς πουλόπο μ' τα μαλλία σ',
βάλτς 'ς σην καρδία μ' άψιμον και 'ς σα ψύα μ' φωτίας.

Πόσον καιρόν ογράσευα  με τη φωτογραφία σ',
ν' εφτάγ' ατο και καλατσεύ, ν' ακούω τη λαλία σ'.

Εγάπ' είχα κι εχάσ΄ατο και με την αμελία μ',
'ς σα ξένα χέρα ελέπ' ατο και καείται η καρδία  μ'.

Αχπάσκεσαι και που θα πας κι εμέν τίναν αφήνεις:
κρύον νερόν θα ίνουμαι,' ς σην στράταν για να πίνεις.

Απόψ' είδα σε'ς σ'όρομα μ', πουλί μ' σα θαλασσάκρα
έπεσες' ς σ'εγκαλόπο μου με τη χαράς τα δάκρα.

Ας σα ποταμολάλατσα ας έν' το μαξιλάρι μ'
ας κάθουμαι και λέω σας ντ' εδέβεν σο κιφάκι μ΄.

Τερώ τον ουρανόν γελώ, τη μάυρη γην και κλαίω,
τερώ τα ραχοκέφαλα, παρηυορίαν παίρω.

Τα μέσα τ'ς λεγνοπίαστα, μακρύν έν' το μαλλίν' ατ'ς,
εγώ να έμ' ο άγγελον που θα πάει παίρ' την ψήν ατ'ς.

Πλακίν ντο κείσαι κατωθύρ' 'ς σ' εγάπ'ς ιμ' το πορτόπον,
ελέπ'ς ατέν και χαίρεσαι κι εγώ τρώω το ψόπο μ΄.



Αυτά τα δίστιχα είναι από το πολύ αγαπημένο μας περιοδικό ΆΜΑΣΤΡΙΣ 
του Δημήτρη Πιπερίδη 
 και θέλω να τον ευχαριστήσω θερμά για την καταπληκτική δουλειά που κάνει, άλλα και για την συνεργασία μας ...

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Από τη Ζωή των Γυναικών στα παρχάρια.



Μια ανέκδοτη ιστορία



Συνέβαινε , σπάνια βέβαια, να διαταράσεται η ηρεμία και η  ειρηνική ζωή των παρχαριών από τις αυθαιρεσίες, Τούρκων, οι οποίοι προκαλούσαν μικροεπεισόδια και παραβίαζαν τα σύνορα των παρχαριών. Καταπατούσαν με τα κοπάδια τους εκτάσεις, και αν δεν υπήρχε σθεναρή αντίσταση, τότε τα κατακρατούσαν κάνοντας τα δικά τους. Αυτή  η τακτική έπρεπε να αντιμετωπισθεί άμεσα και δυναμικά από τους παρχαρέτας. Η πρωτοβουλία για την αντίδραση φυσικά ήταν των γυναικών και ιδιαίτερα της Παρχαρομάνας. Άνδρες στα παρχάρια δεν υπήρχαν.
Από ένα ιστορικό γεγονός που συνέβη στα παρχάρια της Ζάβερας γύρω στα 1890 επιβεβαιώνεται η αλήθεαια των προκλήσεων και των αυθαιρεσίων των Τούρκων με σκοπό την κατακράτηση εκτάσεων των παρχαριών αλλά η αποτελεσματική αντίδραση των γυναικών.
Το καταγράφουμε όπως το αφηγήθηκε η μακαρίτισσα Σοφία Ζερζελίδου, παρχαρομάνα τότε στα παρχάρια της Ζάβερας.



-Θεία Σοφία, ε Θεία! Εγέντον ένα ώραν και το κεσόγλη το σουρίν εγιανλαεύτεν πέραν κιάν και εκλώστεν σα Φουρνόπα μερέαν.
Αέτς εβάρκιζεν ο Μήτον το κιρόν'τ'ανέψ τση παρχαρομάνας ας ση Ζάβερας τα καλύβια αποκεφαλού.
Η καλομάνα η Σοφία έκ'σεν το γνώριμον την λαλίαν και εξέβεν ας σο καλύβ'-ν-ατς. Και άλλ' παρχαρομάνες και ρομάνες, κορίτσια και νυφάδια εξέβαν ασα καλύβια  τουν να ελέπνε ντό γίνεται οξουκέσ'. Του παιδά η λαλία ετσίριζεν άμον τσιμπόν και  θα ετσέριζεν' τ ωτία τουν. Ετοπλαεύταν ση Σοφίας το καλύβ' εμπροστά και  εκλώσταν και τερούν σα Φουρνόπα μερέαν. Εκεί ντό τερείς! Δύο τρανά σουρία  πρόατα τ' έναν ας σην Τσιμεράν μερέαν και  τα 'άλλο ας σο Λιμνίν μερέαν σιμών' και στέκ'νε σου Ψαρολίμν' το γιαζίν. Ερώτεμαν' κι θελ'. Ξένα πρόατα είν'. Τουρκαντίων βίος έν. Επιδέβαιν το συωόρ του παρχάρη  ατουν και έρθαν συνευτά- συνευτά να βοσκίζ' νε του Ψαρολιμνί' το ζυγούδ΄. Ρομάνες, κορίτσια, ατό στέκετεν και τερείτεν, εκούιξεν η παρχαρομάνα η Σοφία και ελαίξεν το μουρμουλένεν το στουράκ, έναν αγραπιδένεν ξερόν κοντόχοντρον στουράκ΄, που είχεν ατο πάντα σο ζωνάρ'ν ατς κέσ'. Πάντα όσα φοράς κάποιος αν επείραζεν ατεν με τα 'εκείνο εδιόρθωνεν ατον. Χέρια ποδάρια, πλευρά τιδέν κι εφήνεν ατον. Παλληκαρού γυναίκα, και όλ'πα εσάευαν ατεν.
- Ντο θαμάζετεν.άμον παγωμέν'!  Τα σουρία Τουρκαντίων βίος έν. Ατός αφορισμένον ο Κεσόγλης ξάν ετσαφίεν η κοτύλα τ', ξαν θέλ να παίρ' το μάθεμαν ατ'. Ντό στέκουμε! Ας εφτάμε εκείνο ντο πρέπ'. Ο λόγος τση παρχαρομάνας έτον νόμος, ποίος θα έλεγεν γιόκ.
-Σωστά λέει η Παρθέναη Ρομάνα, ντό στέκουμε. Ντό στέλουμε είπαν και άλλ'οι γυναίκ' και έτρεξαν να παίρνε σα χέρια τουν ήντιαν εύραν εμπροστά τουν, τσουντσουρούκια, στελία,υφτάρια,κρωπία,κερεντία.
Όλ κάτ'εύραν και επαίραν και εξέβαν ληγάρια- ληγάρια ας  σου παρχάρη' το γιατάκ και επαίραν δρόμον σο βαθύν τ'ορμίν μερέαν. Επιδέβαν και εντώκαν σα Φουρνόπα κέσ.
Πολλά 'κι επήγεν εσίμωσαν το σουρίν. Τα σκύλία ύλαξαν και τεσσάρ'- πέντε νομάτ' τσιοπάν' αρματωμέν' με μαρτένια και κάμας εξέβαν εμπροστά. Δύ' νομάτ' έρθαν εμπροστά, άλλ' εσύριξαν τα πρόατα και εκείνα πα ερχίνεσαν να τοπλαεύκουνταν.



Αλλο μίαν οι παρχαρομάνες, πρώτεσα η καλομάνα η Σοφία εμπροστά και από πίσ' οι ρομάνες φοβερίζνε τσοι σιλιαχλήδες και λαϊζ' νε σον αέραν στουράκια, σακκουλοξύστες, στελία,κρωπία,και υφτάρια. Ξάϊ οπίσ' κι τερούν. Το σουρίν ετοπλαέφτεν. Τα τσοπανόσκυλα εσέγκαν τα ουράδια τουν αφκά σ' αντσία τουν και το ύλαγμαν ατουν ελάεν, εγέντον άμον κλάψιμον.
Κάτ' εθέλεσεν να λέει είνας ας σοί τσοπάντ'ς. Έχασεν το στόμαν ατ' και κράξ ! έφαεν τη στουρακέαν τσ' Σοφίας τση Παρχαρομάνας σο κιφάλ' απάν'.
- Γιανλής ολτού , λάθος εγέντον, καλομάνα, είπεν σιασιρεμένα ο μειζέτερον ας σοι τσοπάντ'ς. Δείσα έτον και εχάσαμε την στράταν.
-Γιανλής - μανλής 'κι εγροικώ και καλομάνα πα ' κι θέλω να λες με.Και δείσα πα να έτον και ΄κι έλεπαν τα στραβά σουν, πού έτον ο νούς εσούν ; . Να φεύετεν απαδακές. Αούτα τα μέρια πάντα τ'εμέτερα έσαν. Επάρτεν αλήγορα τ'αλκερά σουν και δεβάτεν ς'σ'εσέτερα τα παρχάρια. Και πέτεν  εκείνον τον εφέντην εσουν, άλλο να μή γιαγκουλεύκεται και στείλ'τ'σας  ας σο συνόρ' και πέραν. Και σπουτα πίνουμε Ζάβερας κρύον νερόν κανείς ξένος΄κι εμπορεί να διατάχκεται το βίον εμουν/ Αρ' φυέστεν απ' εμπροστά μουν, θα κατακλαδεύουμε σας. Κορίτσια, Λέει, ρομάνες, ωυφάδια, ψηλά τα κρωπία, τα υφτάρια, τα στελία, και εκείνε έσκωσεν ψηλά το μουρμουλένεν το στουράκ΄ντ΄εκράνεν σ'άγουριακόν το χέρ-ν-ατς και λέει ατς :  Ακόμαν αδακά είστεν : Εριφάντ' εχπαράαν.
Αρ εσύριξαν, επεσύριξαν οι τυφεκλήδες οι τσοπάν', ετοπλάεψαν τ'άκλερα τουν, απαίραν τα παστρικά τουν και επήγαν εχάθαν, κ άλλο' κι εφάνθαν.
Οι ρομάνες πα εκλώσταν σα καλύβια  οτυν και η Σοφία η τρανέσα η παρχαρομάνα εσέγκεν ξαν σο  ζωνάρ ν ατς κέσ' το μουρμουλένεν το στουράκ΄ν ατς και είπεν εκείνε εκείνεν; << Ας έχουμε το νούν εμουν, ατα τα σκθλία οπίσ' 'κι πάγνε, ο θεόν και καίει ατς. Το μουρμουλένεν το στουράκ' εποίκεν το θάμαν εθε.





Να ευχαριστήσω μες  απ την καρδιά μου την κυρία Όλγα Δουλγερίδου Μαρκεζίνη που μας εξέδωσε κάποιες  Φωτογραφίες  από δικό της αρχείο που τράβηξε στα παρχάρια της Πατρίδας μας !  Ευχαριστούμε ... 

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Ιστορία του χωριού Χορτοκόπι Ματσούκας Τραπεζούντος Πόντου





( Απόσπασμα του περιοδικού Άμαστρις )


Εις το νότιον μέρος της Τραπεζούντος και εις απόστασιν 25 χιλιομέτρων και επί της αμαξιτής οδού Τραπεζούντος Ερζερούμ, κείται η κωμόπολις Τζεβιζλίκ ( άλλως Δικαιόσημον) επί της συμβολής δύο ποταμίων, του Πυξίτου ( ή Μεϊράμ Ανέ ή Παναγίας) και του Μάτσκα τερεσί ( ή Πρυτάνεως) κατά τον αρχημανδρίτην Πανάρετον Τοπαλίδην, συγγραφέα της ιστορίας της 1. Μονής Βαζελώνος. Εις την κορυφήν του σχηματιζομένου  υπό των ποταμίων τριγώνου και εις την δυτικήν αυτού πλευράν κείται το χωρίον Χορτοκόπιον και έχει ως διακριτικόν σημείον έναν βράχον κυλινδρικόν εκ φύσεως και ύψους 15 περίπου μέτρων με ομαλήν την άνω βάσιν και χρησιμεύοντα άλλοτε  ως παρατηρητήριον .
 Ο βράχος αυτός είναι ορατός και μακρόθεν και εκ της Θαλάσσης ακόμη. Παρ΄ αυτόν δυτικώς κείται η Χασνέηχα όπου ήδρευεν η Ρωμαϊκή Λεγεών και όχι όπως αναφέρει ο Σεβασμιότατος Τραπεζούντος κ . Χρύσανθος ότι  εκείτο παρά το Καρά Καπάν ή Ποντικαί Πύλαι.
 Πράγματι εις το μέρος εκείνο σώζονται ερείπια αρχαίων κτηρίων, ίσως στρατώνων, όχι όμως η Χασνεήχα.
Η παρά τον κυλινδρικόν βράχον τοποθεσία εξακολουθεί να λέγεται Χασνέα  και αποτελεί ενορίαν του Χορτοκοπίου με 25 οικίας όλας χριστιανικάς με ναόν των Ασωμάτων και του Αγίου ιωάννου Βυζαντίνας. Το αρχαιότερον χωρίον έκειτο εις την ΝΔ πλευράν του τρίγώνου και επί της εαρινής οδού ή άλλως Βασιλικής ( η νέα οδός Τραπεζούντος- Ερζερούμ δεν υπήρχεν προ εξηκονταετίας και όλαι αι μεταφοραί και τούτου υπήρχον κατά διαστήματα, όπου πηγή πανδοχεία ( χάνια) και υπόστεγα δια τα ζώα και τα εμπορεύματα) και απείχεν εκ Δικαιοσήμου 3/4 της ώρας. Η Θέσις του χωρίου φαίνεται ακόμη διότι σώζονται τα ερείπια των Εκκλησιών, των οικιών και των υδραγωγείων και εξακολουθεί να ονομάζεται << παλαισπήτια>> ( απάκια).
Εις δε δεκάλεπτον απόστασιν επί ωραίας πεδινής τοποθεσείας έκειτο  το Παλάτιον ή μάλλον Θερινή διαμονή των βασιλέων και εξ¨ αυτού η τοποθεσία λέγεται << πλατάκια>>
( παλατάκια).
 Το χωρίον αυτό εκατοικείτο μέχρι το 1650 της εποχής της βασιλείας του Σουλτάνου Σελήμ οπότε λόγω των πολέμων Σελήμ και  Περσών και λόγω των διαρπαγών των διερχομένων εκείθεν στρατευμάτων οι κάτοικοι ηναγκάσθηκσαν να εγκαταλείψουν το χωρίον και να εγκατασταθούν εις μέρη απόκρυφα εντός των δασών και εις  τοποθεσίας μακράν της δημόσιας οδού. Εκ της ανωτέρω  αιτίας  εσχηματίσθησαν αι κάτωθι συνοικισμοί ; Παλαιοχώρ,  Λορκά, Χαβρέα, Μουτουλού, Χασνέα, Τροχάντων, Φλαρετάντων, Μαρνάντων ή Καθιστάντων.
Οι συνοικισμοί  ούτοι εκυβερνώντο μέχρι του 1858 από μίαν και την αυτήν δημογεροντίαν. Ως τελευταίος Δημογέρων αναφέρεται ο Καρτεράς. Μετά τον διαχωρισμόν αποτέλεσεν τρεις κοινότητας : ΄Άνω Χορτοκόπι, Μέσον Χορτοκόπι και Κάτω Χορτοκόπι.


Ιστορία


Το χωρίον αυτό είναι αρχαιότατον ως εξάγεται εκ των υπαρχόντων ρωμαϊκών κτηρίων και εκ τοποθεσιών ακόμη, ως Χασνέηχα- Πιτάρ- Καρένια - Τσαλ αλλά και εκ πολλών χρυσοβούλων και  κρισιμογράφων των αυτοκρατόρων Τραπεζούντος και των Δουκών Ματσουκαίων.
Εις την θέσιν Τρίλιθος εγένετο κατά τον Σάββαν Ιωαννίδην η κρίσιμος μάχη μεταξύ των Ματσουκαίων και του Μελίκυιού και διαδόχου του Σελτσούκου Σουλτάνου του Ικονίου, όταν ούτος ηγούμενος μεγάλου στρατού επολιόρκησς την Τραπεχούντα και ηττηθείς τη βοήθεια του Αγίου Ευγενίου εν Τραπεζούντι  κατέφυγεν εις το Χορτοκόπι προς ανασύνταξιν του εν διαλύσει στρατεύματος του και προς ανάπαυσιν. Οι του εν παραφυλάγοντες όμως Ματσουκάτες επιτιθέντες κατ΄αυτού  τον  μεν στρατόν αυτού επέρασαν εν στόματι μαχαίρας, τον δε  Μελίκ φεύγοντα συνέλαβον εντός του δάσους παρά την πηγήν ήτις μέχρι σήμερον  φέρει την ονομασίαν Αευγίος ( δηλαδή Άγιος Ευγένιος ) διότι παραπλεύρως της πηγής εκτίσθη ναός του Αγίου Ευγενίου ( και του οποίου Θεμέλια σώζονται μέχρη  σήμερον) παρά του αυτοκράτορος Τραπεζούντος. Εις δε την θέσιν όπου έγινεν η επίθεσις σώζεται και το μνήμα του φονεθυέντος ¨Ελληνος αρχηγού και ονομάζεται << του τρανού το ταφίν >>.
Το μνήμμα αυτό ανέσκαψεν εκ περιέργειας ο Χαράλαμπος Απαζίδης πάππος μου εκ μητρός και εύρεν εντός αυτού ως ο ίδιος πολλάκις μοι ανέφερεν μιαν πανοπλίαν χαλκίνην, εν δόρυ και εν ξίφος, ολίγα χρήματα χάλκινα, δύο χρυσά και έναν αργυρούν, μίαν σάμναν πλήρη ωημάτων κανάβεως και ένα σταυρόν. Τα δύο τελευταία φθλλατόμενα υπ΄αυτού είδον και εγώ ιδίοις όμμαδιν. Τα άλλα όμως επώλησεν εις Τραπεζούντιον αρχαιοκάπηλον Καρβανόγλην ονόματι αντί ολίγων χρημάτων.
Εκτός του ανωτέρω μνήματος υπήρχον και άλλα ταφία εις άλλην τοποθεσίαν καλουμένην και σήμερον << τα ταφία>>.
Ολίγον τι βορείως του Τριλίθου ευρίσκεται ο κυλινδρικός βράχος επί υψηλής τοποθεσίας. Ο βράχος ούτος σήμερον λέγεται κάστρον και εχρησίμευεν ως σηματοδότης ( φρυκτωρία) μεταξύ Τραπεζούντος και Μεσοχαλσίου και εκείθεν δια Κιαούρ Ταγ μέχρι των περσικών συνόρων. Από
Κιαούρ Ταγ Μεσοχαλδίου εδίδετο το σήμα δια πυράς εις το φυλάκιον ¨Αλας και εκείθεν εις το κάστρον και εκείθεν απ΄ευθείας εις την Τραπεζούντα ήτοι τα τρία αυτά φυλάκια  εκάλυπτον απόστασιν 4-5 ημερών δρόμον εις μίαν μόνον ώραν!
Η εκ του ύψους εκείνου θέα έχει κάτι το άρρητον και το μεγαλοπρεπές. Βορείως φαίνεται όλη η κοιλάς του Πυξιτού ( Δεγερμέντερε) μέχρι Τραπεζούντος και της Θαλάσσης με όλα τα χωρία της και τα φύσικάς καλλονάς της. Ανατολικώς όλη η κοίλας της Παναγίας Σουμελά και ο ιερός βράχος της μονής με τα δάση της και τας χλοαζούσας βοσκάς της και τα χωρία της.
Νοτίως η κοιλάδα Νικόχολα- Λαραχανής μέχρι του Καστέλα όπου κατά τον Μητροπολίτη Τραπεζούντος Χρύσανθο εκείντο τα Θερινά ανάκτορα των Τραπεζουντίων Αυτοκρατόρων εν μέσω αποκρήμνων και δυσπροσίτων χαραδρών και ορέων και εν μέσω αποκρήμνων και δυσπροσίτων χαραδρών και ορέων και εν μέσω αγρίας φύσεως μη έχουσα ουδεμίαν Θέαν και ορίζοντα εκτεταμένον και μακράν των συγκοινωνιών.
Προσέτι φαίνονται τα αιωνίως χιονοσκεπή όρη τοθ Κουλάτ, Κρεπεγάδ, Αεσέρ,¨Αλας, Ζύγανα, Σπήλα και Καρακαπάν ήτοι απόστασις 8ωρος και πλέον. Δυτικώς ή ΝΔ τα χωρία της Ματσούκας τα έχοντα όλα τα επιτήδεια και το μαινόμενον μέλι, τα κρύα τα νερά και τ ΄όμορφα κορτσόπα. Έτι νοτιοδυτικότερον φαίνεται η κοιλάς της Μονής Βαζελώνος  ήτις κτισμένη εις τα Βίορεια πλευρά του όρους Μήλι φαίνεται σα κευκή φωλιά μέσα σε πράσινον περιβάλλον, την δε νύκτα ως άστρο φωτεινόν εν μέσω σκοτεινού φόντου.
Δυτικώς του βράχου αυτού και ακριβώς εις τους πρόποδας του λόφου εφ' ου ιστάται εκτείνεται μια πεδιάς δέκα ( 10 ) χιλιάδων στρεμμάτων περίπου και ήτις ελέγετο ελληνιστί μεν Αγία, τουρκιστί δε Τραμεζάν οβασή ( πεδιάς Τραπεζούντας) ανήκουσα καθ' ολοκληρίαν εις τας ΚοινότηταςΜέσου και Κάτω Χορτοκοπίου. Εις δε το βόρειον άκρον της πεδιάδος επί λόφου κείνται τα ερείπια αρχαίου  κτηρίου με κτιστάς περιβόλους εν είδη ανθήρων και ολίγον τι έξω του τελευταίου περιβόλου έτερον κτήριον εν είδη λουτρώνος και εις το οποίον καταλήγουν  τρία υδραγωγεία, εν εκ της πηγής <<Αγίου Φωκά>> έτερον εκ της πηγής << Αγίας>> και έτερον εκ της πηγής << Ιγδίν πεγάδ>> 'η << Χατούνας>> μ ημικατεστραμένα ήδη. Το όλον κτήριον έχει σχήμα τετραγώνου με διαμερίσματα. Εις εν εκ των διαμερισμάτων εφαίνοντο τα ίχνη αιθάλης ( μανέας) και ήτο ως φαίνεται το μαγειρείον,τα δε υπόλοιπα διαμερίσματα θα ήσαν ασφαλώς τα υπνοδωμάτια και αι αίθουσαι υποδοχής και δεξιώσεων.
Ολίγον τι ΒΔ επί της Βασιλικής οδού εκείτο μικρόν τι κτήριον. Ϊσως το άμεσον φυλάκιον της βασιλικής Φρουράς. Το όλον κτήριον περιεβάλλετο κύκλωθεν δια τείχους ισχυρού κατεστραμμένου ήδη. Το όλον εμβαδόν είναι περίπου 4,550τμ και εκαλλιεργείτο  ως αγρός υπό του Κιοσέ ογλού Μολλά Αλή. Σκάπτων και καθαρίζων το έδαφος εκ των πετρών ο ρηθείς Μολλάς Αλής εύρεν εντός εντός μιας εκ των είδος ιερόν ( βακούφ) εδώρησεν εις τον Ι. Ναόν Αγίου Ιωάννου.
Το σκεύος τούτο μέχρι του χίλια εννιακόσια είκοσι δύο (1922) εφυλάττετο εις την Εκκλησίαν και εχρησίμευεν ως σκευογυλάκιον του Ναού. Κατά την απέλασιν όμως των κατοίκων του Χορτοκοπίου ο τότε εφημέριος παπα- Γεώργιος Παπαδόπουλος ετεμάχισεν ομού μετ\άλλων χάλκινων σκευών της Εκκλησίας και επώλησεν ίνα μη περιέλθωσιν εις την κυριότητα Τούρκων και βεβηλοθώσι.
Η κολυμβήθρα αυτή έφερεν γύρω την κάτωθι επιγραφήν την οποίαν είδον και ανέγνωσα :<< Δαυίδ εν χω πιστός Βασιλέυς τη χρυσοκεφάλω>> και χρονολογίαν ην κτήριον αυτό εχρησίμευεν ως θερινή διαμονή της Βασιλικής Οικογένειας και ίσως εκεί να εγεννήθη και κάποιον μέλος της Βασιλικής Οικογενείας και να μετεφέρθη η κολυμβήθρα εκ της πόλεως δία να βαπτισθή το νεογέννητον μέλος και ίσως λόγω της εσπευμένης ( λόγου πολέμου) καθόδου εις την πόλιν της Βασιλικής Οικογένειας, εγκατελείφθη συν άλλοις και το Ιερόν σκεύος.
Έξ όλων αυτών εξάγω το σημπέρασμα ότι το κτήριον αυτό ήτο το Θερινόν παλάτιον και όχι όπως αναφέρη ο Μητροπολίτης της Τραπεζούντας Χρύσανθος ότι εκείντο παρά την Λαραχανήν εις Θέσιν πάντα απρόσιτον ως ανώτερω ανέφορον.



‎19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ - Αντάμωμαν 2011




‎19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ η Ένωση Ποντιακής Νεολαίας Αττικής - Ε.ΠΟ.Ν.Α. διοργανώνει το Αντάμωμαν 2011 στην αίθουσα συλλόγου ποντίων Καλλιθέας ''Αργωναύτες Κομνηνοί'' - Δαβάκη 10 Καλλιθέα και ώρα 22.00. - Είσοδος 20 ΕΥΡΏ.
 -Όλα τα ορεκτικά, φαγητά και σαλάτες θα είναι ''σπιτικά''.
 -Οι υπόλοιπες τιμές: φιάλη 40€, σπέσιαλ 60€, αναψυκτικά 1€, νερό δωρεάν.
 Τραγούδι: Γαβριηλίδης Γιώτης, Παρχαρίδης Αλέξης
Λύρα: Πιπερίδης Δημήτρης
 Λύρα/Αγγείο: Μαρμαρίδης Σεραφείμ
Ταούλ: Ζώης Κώστας, Χατζηδαυιτίδης Νίκος, Μαυρίδης Χρήστος
 Πλήκτρα: Φουλίδης Κώστας

 Τη βραδιά θα τιμήσει ο Αμαραντίδης Γιώργος (Σιμούλτς) και θα διανέμεται cd δωρεάν με δικούς τους ήχους, με κάθε πρόσκληση.. Θα παρουσιαστεί καλλιτεχνικό αφιέρωμα στους: Χριστόφορο Χριστοφορίδη (Στοφόρον) και Γιώργο Κουγιουμτζίδη (Γιωργούλη)

 Το 10% των εσόδων θα δοθούν στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων παιδιών με νεοπλασματικές παθήσεις ''Η Πίστη''

 Για κρατήσεις θέσεων 6944663766 Νίκος 6977518087 Γιάννης

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Γιατί δεν πρέπει να λείψει κανείς την Τετάρτη από την Εύξεινο Λέσχη…


Σας αρέσει το περιοδικό Άμαστρις; Πιστεύετε ότι έχει να προσφέρει πράγματα στη νέα γενιά των Ποντίων; Ανησυχείτε κι εσείς για τις καθυστερήσεις που έχουν παρατηρηθεί τον τελευταίο καιρό στην έκδοση των τευχών του; Έχετε να προτείνετε πράγματα για τη βελτίωσή του; Θα ήσασταν διατεθειμένος να συμμετάσχετε και ο ίδιος στη νέα ομάδα, που θα αναλάβει να οδηγήσει το περιοδικό της ποντιακής νεολαίας στη νέα εποχή;

Αυτήν την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου στις 20:00 στην αίθουσα της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, η πρώτη ανοιχτή συνέλευση των αναγνωστών, συνδρομητών και φίλων του περιοδικού Άμαστρις. Παρουσιάζουμε στους φίλους μας τη μέχρι σήμερα πορεία μας, απολογούμαστε για τις μέχρι τώρα καθυστερήσεις, θέτουμε στην κρίση των αναγνωστών τις προτάσεις που έχουμε συγκεντρώσει για τη βελτίωση της ύλης του περιοδικού, καταγράφουμε τυχόν νέες προτάσεις τους, και το σημαντικότερο, επιλέγουμε από κοινού τους εκπροσώπους των αναγνωστών στην νέα συντακτική επιτροπή, που θα αναλάβει να οδηγήσει το αγαπημένο μας περιοδικό στη νέα δύσκολη εποχή. Αυτή την Τετάρτη ανοίγουμε μια νέα σελίδα στην ιστορία του ποντιακού τύπου. Μια σελίδα δημοκρατίας και άμεσης συμμετοχής των ίδιων των αναγνωστών…


Ανάλογη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί πολύ σύντομα και στην Αθήνα, σε τόπο και χρόνο που θα ανακοινωθεί μέσω του FB.
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More